Opleiding skiet te kort

Toe ek die jongste jaarverslag van die meubelhandelaar Lewis bestudeer, het dit my herinner aan ’n teleurstellende ervaring wat ek sowat drie maande gelede by hom gehad het. Ek was verslae toe ek ’n transaksie moes kanselleer omdat die goed wat ek gekoop het, nie beskikbaar was nie – dít by ’n groep wat hom daarop roem dat 55% van sy verkope van herhalende klante kom en nadat ek drie weke gewag het dat dit afgelewer moes word.

In die jaarverslag maak Lewis daarop aanspraak dat hy in die 2011-boekjaar 3 096 van sy personeellede opgelei het, 18% meer as in die vorige boekjaar. Sowat 84% van sy personeel is swart. Dit klink inderdaad lofwaardig vir ’n maatskappy met 6 200 mense in diens.

Dit lyk of daar ruimte vir verdere verbetering is wat die opleiding van sy personeel betref. ’n Handelaar kan dit nie bekostig dat sy verkoopspersoneel ware verkoop sonder om te kontroleer of dit in die pakhuis beskikbaar is, soos wat met my gebeur het nie. Ongelukkig het dit nie gelyk het of enigeen genoeg omgee om my op die hoogte te hou van of die goed nog sou kom of nie. Miskien was dit ’n geïsoleerde geval.

Êrens in die jaarverslag blyk dit dat Lewis – wat op eksklusiewe gehalte en waarde-vir-geld-handelsware as sy mededingende voordeel aanspraak maak – soms deur sy agente en verspreidingstelsels in die steek gelaat word. Die jaarverslag verwys na “verskaffers en verspreidingsvennote wat nie op peil presteer nie” as een van die groot risiko’s vir die onderneming.

As ’n belegging in die meubelhandel kry Lewis dikwels voorkeur bo die multihandelsmerkmaatskappy JD Group. Hy is hoofsaaklik ’n enkelhandelsmerkmaatskappy.